reCYCLE: нашиот „Wolt за рециклирање“
Што ако предавањето шишиња за рециклирање беше едноставно како нарачувањето храна? Од ова прашање се роди reCYCLE, апликацијата што ја развивме за AI Tech Summit Хакатонот.
Идејата е едноставна: корисникот пријавува дека има шишиња или лименки за собирање, а велосипедист го презема барањето и доаѓа да ги подигне. Позната логика, применета на навика што често ја одложуваме.

Кои сме ние?
Ние сме LGTM, тим од четворица студенти и колеги од ФИНКИ:
- Матеја Васојевиќ — тим лидер
- Нина Тодоровска
- Марко Балгуров
- Андреј Петрушев
LGTM значи „Looks Good To Me“. Во нашата верзија: кога не знаеш баш што гледаш, ама едноставно работи.
За три дена сакавме да провериме дали можеме една секојдневна потреба да ја претвориме во функционална апликација. Со основното знаење што го имаме, искуство со AI агенти за кодирање и многу тестирање, се фативме за работа.
Од нарачување храна до собирање шишиња
Наместо да измислуваме сосема нов начин на користење, тргнавме од апликации што луѓето веќе ги познаваат. Wolt ни беше инспирација за поврзувањето на корисниците со доставувачите, како и за пристапот кон мапите и навигацијата.
Сакавме таа логика да ја примениме на рециклирањето. Многу луѓе имаат желба да селектираат отпад, но не секогаш имаат време или можност сами да ги однесат шишињата и лименките до соодветното место.
Во reCYCLE, корисникот поднесува барање за собирање, а велосипедист го прифаќа, добива насоки до локацијата и ги подигнува пријавените шишиња или лименки. Потоа ги носи до контејнер за селектирање отпад.
Тука дојдовме до следното прашање: како апликацијата ќе знае дека доставата е завршена?
Како се потврдува доставата?
За ова развивме систем со NFC-ознаки. Велосипедистот скенира NFC-налепница поставена покрај контејнер на Пакомак и со тоа ја завршува доставата во апликацијата. За потребите на прототипот поставивме неколку ознаки, а замислата беше вакви ознаки да има на повеќе локации.
Важно е да нагласиме дека проектот нема официјална соработка со Пакомак. Исто така, скенирањето потврдува дека е прочитана ознаката, но само по себе не докажува дека шишињата навистина се оставени во контејнерот. Тоа е ограничување на овој пристап што останува да се решава.
Размислувавме и за постари телефони, што беше еден од предизвиците на хакатонот. Како можност за понатамошен развој предвидовме QR-кодови, а експериментиравме и со проверка преку кратко видео: AI да процени дали снимката го прикажува оставањето на пријавените шишиња во контејнерот.
Овој дел остана во многу експериментална фаза.
Каде се вклопи AI?
Покрај експериментот со видео, AI доби и попрактична улога: процена на бројот на шишиња од фотографија. Корисникот може да ги фотографира, а Gemini да предложи количина што потоа може да се провери и поправи.
Искрено, без критериумите на хакатонот веројатно ќе вклучевме помалку AI. Неговата употреба беше дел од оценувањето, па тоа нè поттикна да испробаме повеќе примени во апликацијата. Некои ни изгледаа веднаш корисни, а други бараат уште многу работа и тестирање.
Паралелно, предвидовме различни кориснички улоги за да автоматизираме што е можно поголем дел од процесот, како и поени за дополнителна мотивација. Во некоја идна верзија, преку соодветна соработка, тие поени би можеле да се претвораат во парична вредност. Засега, тоа останува идеја за понатамошен развој.
Три дена развој, Base42 и пинг-понг паузи
Пред да ги решаваме сите овие технички прашања, имавме еден многу практичен проблем: каде ќе се собираме четворица студенти за да работиме заедно три дена?
Тука ни помогна Base42. Благодарни сме на тимот што ни отстапи простор, ни дозволи да им го трошиме интернетот и да играме пинг-понг додека чекавме Astra да заврши работа.
Целиот развој на апликацијата го направивме со Codex, користејќи ги GPT 6.1 Sol и Astra 6 моделите. Не сме coding гении што можат за три дена самостојно да напишат цела апликација. Но, со нашето знаење, искуството со агентско кодирање и ригорозното тестирање во реални услови — меѓу пинг-понг паузите — мислиме дека направивме нешто доста интересно.
AI ни помогна да изградиме повеќе за кратко време, но сепак требаше да одлучуваме како ќе функционира апликацијата, да проверуваме што е направено и да откриваме што се расипува кога навистина ќе го пробаме.
Повеќе од апликација
Еден ден од хакатонот работевме и на самата локација на настанот, сите тимови во една просторија. Тоа беше можност да се видиме со пријатели и колеги од факултет, да ги запознаеме другите учесници и да видиме колку различни пристапи може да произлезат од истата тема.
Остваривме нови контакти со луѓе со слични интереси, разменивме идеи и уживавме и во делот од настанот што немаше врска со кодирање.
На крајот, за еден поен не влеговме меѓу трите финалисти. Секако дека ни беше криво, но си заминавме со прототип што можевме да го покажеме, ново искуство и проект што не сакавме да заврши со последниот ден од хакатонот.
Што понатаму?
Кодот на reCYCLE го објавивме јавно на GitHub, а целиот проект останува со отворен код. Сакавме секој што е заинтересиран да може да разгледа како е направен, да придонесе или да најде инспирација за сопствена апликација.
Кодот е достапен на GitHub: https://github.com/vasosofuji/reCYCLE
Не знаеме дали reCYCLE некогаш ќе прерасне во апликација за секојдневна употреба. За тоа ќе треба да се доработат и техничките детали и начинот на кој целиот процес би функционирал во пракса.
Можеби некој ќе ја преземе идејата и ќе ја доразвие.
А можеби тоа ќе бидеме и ние.